Pawłowo Skockie

Wieś w gminie Skoki, przy drodze Sława Wlkp – Kiszkowo. Pierwsza wzmianka datowana na 1340 r., wymieniona wśród dóbr dzwonowskich rodu Nałęczów. W 1348 r. arcybiskup gnieźnieński Jarosław Bogoria Skotnicki przyznał dwa łany ziemi w Pawłowie proboszczowi z pobliskiej Dąbrówki. Potem w skład tutejszych dóbr wchodziły też folwarki w Dzwonowie, Miączynku, Narożniku (już nie istniejący) i Niedźwiedzinach.

Na przełomie XVI i XVII w. wieś należała do Rogalińskich, w końcu XVIII w. do Antoniego Prusimskiego, potem do Władysława Miączyńskiego, który sprzedał ją Niemcom Matzdorfom. Później Pawłowo powróciło w polskie ręce, w 1894 r. jej właścicielem był Mieczysław Dziembowski, a w latach 1904-39 należała do Chłapowskich.

Znajduje się tu dwór z końca XIX w. wielokrotnie przebudowywany. Otacza go park krajobrazowy o powierzchni 10,95 ha, rozplanowany w XIX w. ze stawami.Na jego drzewostan składają się głównie klony i jesiony z dużą domieszką grabów. Po zach. stronie parku znajduje się obszerny folwark, o układzie nie zmienionym od ponad 100 lat.

W jego obrębie zachowała się rządcówka z początków XX w. a także zbudowania gospodarcze z końca XIX i początku XX w. min. nietynkowany spichrz czterokondygdacyjny.

Wzdłuż drogi między Pawłowem a Stawianami rośnie aleja lipowa długości ok 1,6 km uznana za pomnik przyrody.

291790

Źródła:

www.polskaniezwykła.pl (również zdjęcie)

"Puszcza Zielonka" Paweł Anders, Wielkopolska Biblioteka Krajoznawcza