Lednicki Park Krajobrazowy powstał w 1988 r., a jego powierzchnia wynosi obecnie 76,5 km2. Park leży na pograniczu powiatów poznańskiego i gnieźnieńskiego, w odległości ok. 35 km na północny wschód od Poznania, po północnej stronie linii kolejowej Poznań-Gniezno.
Jest to Park o charakterze przyrodniczo-historycznym, którego celem jest ochrona krajobrazu okolic jez. Lednica, będących kolebką polskiej państwowości. Znajdują się tu liczne ślady osadnictwa począwszy od czasów neolitu, a na wyspie Ostrów Lednicki zachowały się ruiny siedziby księcia Mieszka I. Unikatowym znaleziskiem są spoczywające na dnie jeziora szczątki dwóch drewnianych mostów. Mosty te, zachodni o długości 440 m i wschodni o długości 170 m, łączyły w średniowieczu wyspę ze stałym lądem.
Obszar Lednickiego Parku Krajobrazowego wykazuje typowe cechy krajobrazu polodowcowego, ukształtowanego przez lądolód w czasie ostatniego zlodowacenia. W rzeźbie dominuje falista wysoczyzna morenowa oraz okazała rynna z jeziorem na dnie. Elementem dominującym w krajobrazie jest polodowcowe, rynnowe jez. Lednica o długości 7300 m, zajmujące 339 ha powierzchni, na którym znajdują się cztery wyspy: Ostrów Lednicki, Ledniczka, Wyspa Mewia oraz czwarta w północnej części jeziora.
Kilka mniejszych jezior (Głębokie, Sławno, Bachorce, Linie i Kamionek) położonych jest w północnej części Parku, na przedłużeniu rynny. Specyfiką tego Parku jest krajobraz rolniczy, w którym dominują pola uprawne, gdyż intensywne osadnictwo doprowadziło już we wczesnym średniowieczu do wylesienia tego terenu.
Źródło: https://regionwielkopolska.pl/katalog-obiektow/lednicki-park-krajobrazowy/
Źródło: https://zpkww.pl/parki/lednicki-park-krajobrazowy/polozenie-i-krajobraz/