Puszcza Zielonka

 

Puszcza Zielonka to obszar leśny leżący na północny-wschód od Poznania. W 1993 roku decyzją Wojewody poznańskiego został tu utworzony Park Krajobrazowy o powierzchni 9981 ha. Po przeprowadzonej w 2003 r. korekcie granic jego powierzchnia wynosi 11 439,40 ha. Puszcza jest terenem mało zurbanizowanym o ogromnej wartości krajobrazowej i przyrodniczej, w znacznym stopniu porośnięty lasami, wśród których częstym obrazkiem są malownicze jeziora. Przez cały rok miejsce to odwiedzają turyści poszukujący ciszy i spokoju.

Swą urozmaicona rzeźbę terenu zawdzięcza Puszcza Zielonka ostatniemu okresowi lodowcowemu, po którym pozostały ślady w postaci pagórków, dolin i rynien jeziornych. Najwyższym wzniesieniem Puszczy jest Dziewicza Góra wznoszaca się na wysokości 143 m n.p.m. O szczególnej atrakcyjności Puszczy Zielonka decydują otoczone lasami jeziora których jest około 50. Największym jest Jezioro Kołatkowskie (78 ha) licznie odwiedzane przez turystów oraz posiadaczy działek rekreacyjnych. Akweny położone w głębi lasów nie są zbyt duże i na ogół brak im zagospodarowania rekreacyjnego, dlatego też zachowały swoje pierwotne piękno. Za szczególnie malownicze uchodzą jeziora: Miejskie koło Okońca, Leśne koło Głęboczka i Tuczno.

Na uwagę zasługują też sztuczne zbiorniki wodne na Głównej. Puszcza Zielonka jest największym kompleksem leśnym okolic Poznania. W większości są to bory iglaste oraz w mniejszej ilości bory mieszane. O połowę więcej niż średnio w kraju jest tu starych drzewostanów.